Scheepvaartmuseum, Amsterdam


Het Nederlands Scheepvaartmuseum (Rijksmuseum) is sinds ca. 1970 gevestigd in het voormalig 'Zeemagazijn van de Amsterdamse Admiraliteit', een kenmerkend gebouw uit 1655 naast de Amsterdamse Marinekazerne.

Bij de verbouwing in de vorige eeuw, waarbij het gebouw ingericht is als museum, waren de beveiligingsinstallaties en museale verlichting inmiddels verouderd, terwijl voorzieningen op klimaatgebied volledig ontbraken. Het aanbrengen van installaties die aan moderne eisen voldoen was één van de redenen om het museum grootschalig te renoveren. Daarnaast wilde het museum de routing in het gebouw en de beleving van exposities grondig wijzigen en naar moderne concepten aanpassen. 

Een ingrijpende wijziging was de overkapping van de binnenplaats. Deze nieuwe binnenruimte heeft nu de functie van centraal verdeelpunt binnen het gebouw.

Deerns heeft gedurende de VO-fase (voorontwerp-fase) een belangrijke rol gespeeld bij het aanpassen van het Programma van Eisen (PvE) ten aanzien van klimatisering van de museale ruimten. Een groot gedeelte van het museum is uitgevoerd met geklimatiseerde vitrines teneinde extreme bouwkundige ingrepen in de gevel van het gebouw te voorkomen. Andere tentoonstellingen worden ondergebracht in volledig geklimatiseerde 'doos in doos'-constructies binnen de bouwkundige schil.

Door het toepassen van een Lange Termijn Energie Opslag (LTEO) in de bodem wordt het mogelijk binnen aanvaardbare energienormen retourlucht uit het gebouw te gebruiken voor het koelen of verwarmen van de overdekte binnenplaats.